از امام باقر ( عليه السلام ) روايت شده كه در جواب سؤال زراره : « از كجا فهميده‌ايد كه مسح ببعض سر و بعض پا در وضو كافيست ؟ » فرموده : « لمكان الباء » يعنى بخاطر حرف باء كه در آيه مسح سر و پا آمده است « 1 » . و همين طور مسلمانان ، هميشه اين قرآن موجود را با همين سوره‌ها و آيه‌ها قرائت مىكردند و تقرب به خدا مىجستند و امر پيغمبر خود را كه مىفرمود كسى كه فلان سوره را بخواند فلان ثواب و حسنات براى او است امتثال مىكردند و نيز مسلمين اوصافى را كه خداوند متعال براى قرآن ذكر فرموده به اينكه احكام قرآن داراى اعجاز است و اختلافى در آيات آن نيست و آن در اعلى درجه فصاحت و بلاغت است در همين قرآن موجود مىيافتند . و نيز همين قرآن موجود را مورد احترام و اكرام قرار مىدادند و آن را بى وضو مس نمىكردند حتى نسبت به آياتى كه ادعا شده حكم آن منسوخ گشته است و آثار ديگرى كه مسلمانان بر اين قرآن موجود مترتب مىكردند كه هر مسلمان منصف و سالم الفطره درك مىكرد كه اين آثار همان قرآن نازل شده است كه بر اين قرآن موجود بار مىكردند . اين بيان اجمالى اين دليل بود كه ذكر شد و اما تفصيل آن به مقدار فرصت و مجال چنين است : روايات بسيار زيادى در موضوعات مختلف در ابواب متفرق وارد شده است كه ما فقط تحت عنوانى كه مرحوم صاحب وسائل ( ابواب قرائة القرآن ) « 2 » در رابطه با قرآن شريف ياد آور شده است اكتفا مىكنيم كه خلاصهء آن عبارت است از : 1 - باب وجوب تعلم قرآن : در اين باب از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مىكند كه به سعد فرمود : يا سعد قرآن را ياد بگيريد زيرا قرآن در روز قيامت در بهترين صورت مىآيد كه مورد توجه مردم قرار مىگيرد . 2 - باب وجوب اكرام قرآن : در اين باب از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مىكنند كه آن حضرت فرمود وقتى كه همهء مردم و انسانها در روز قيامت حشر و جمع مىگردند شخصى در زيباترين صورت جلوه‌گر مىشود و پس از آنكه مؤمنين به آن نگاه نمودند اظهار مىكنند : اين از ما است .

--> ( 1 ) وسائل الشيعه ، ط جديد ، ج 1 ، ص 291 . ( 2 ) وسائل ، ط جديد ، كتاب الصلاة ، ج 4 ، ص 823 .